1. nabywanie lub trudności z pozbywaniem się rzeczy nieużytecznych bądź o małej dla innych osób wartości. powoduje dezorganizację życia społecznego i zawodowego bądź obniżenie ich poziomu, a także ograniczenie przestrzeni życiowej chorego. w konsekwencji nie może on korzystać z pomieszczeń mieszkalnych zgodnie z ich przeznaczeniem (źródło: wikipedia)
2. zaczyna się dość niewinnie od gromadzenia drobiazgów, które „mogą się jeszcze przydać” lub przez wzgląd na sentyment. wraz z kończącym się na półkach i w szafkach miejscem, problem staje się jednak coraz bardziej wyraźny. zbieractwo, zaliczane do chorób obsesyjno-kompulsyjnych, to zaburzenie, w którym dana osoba traci kontrolę nad potrzebą posiadania rzeczy. gromadzi dosłownie wszystko, co wpadnie jej w ręce, wierząc, że wyrzucenie danego przedmiotu to zwykłe marnotrawstwo, nawet jeśli jego stan wskazuje na to, że już dawno powinien wylądować w śmietniku. zaburzenie często łączy się z zespołem Diogenesa polegającym na kompletnym zaniedbaniu higieny osobistej (źródło: abczdrowie.pl)
3. określana również mianem zespołu zbieractwa bądź patologicznym zbieractwem, to choroba zaliczana do zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. uważa się, że przypadłość ta wywoływana jest przez czynniki patogenetyczne o charakterze psychospołecznym oraz neurobiologicznym. charakteryzuje się ona ponadto chorobliwym lękiem przed utratą czegoś użytecznego oraz ogromnym przywiązaniem emocjonalnym do gromadzonych przedmiotów (źródło: polki.pl)
0 komentarze:
Prześlij komentarz